Początki Lamaki sięgają aż XII wieku p.n.e., kiedy to Fenicjanie założyli w tym miejscu swoją kolonię, zwaną pierwotnie Kitionem. Szybko stała się ona jedną z najbardziej znaczących osad fenickich w tym regionie. Miasto w obecnej formie powstało na początku naszej ery, kiedy to wg podań przybył tutaj św. Łazarz, jeden z bohaterów wydarzeń opisanych w Biblii. Rozpowszechnił on w Kitionie chrześcijaństwo, a po śmierci został tu pochowany. To właśnie od jego imienia pochodzi obecna nazwa miasta, Lamaka. W późniejszych wiekach miasto pełniło na Cyprze bardzo ważną rolę, będąc jednym z największych ośrodków handlowych i kulturowych na wyspie. Ogromny wpływ miało na nie panowanie tureckie, które rozpoczęło się tu w XVI wieku. Pomimo długiej tradycji chrześcijańskiej, większość tutejszych świątyń to meczety.

Lamaka jest jednym z najpopularniejszych miast na Cyprze dzięki mnogości rozmaitych zabytków, które doskonale odzwierciedlają wielokulturowość tego regionu. Najsłynniejszą tutejszą budowlą jest kościół Ajos Lazaros, zbudowany w IX wieku, który, według podań, stoi na miejscu pochówku św. Łazarza. Miejsce to jest równie ważne dla wyznawców Islamu – w niewielkiej odległości od Lamaki znajduje się jeden z najsłynniejszych meczetów, Hala Sultan. Podobnie i tutaj znajduje się grób osoby, która odegrała ważną rolę w dziejach religii – pochowana została tu ciotka samego Mahometa, proroka i twórcy islamu. Najważniejsza budowlą święcką w mieście jest ogromny fort obronny, zbudowany już za czasów panowania tureckiego w XVII stuleciu. Naturalnie, znajdują się tutaj tez liczne pozostałości po starożytnej historii miasta.

Lamaka uważana jest za jedno z najbogatszych kulturowo miast na całej wyspie, co w dużym stopniu jest prawdą – mnogość zabytkowych świątyń i innych budowli jest wprost imponująca. Jeśli ktoś chce zatem odwiedzić miejsce, które jest niezwykle ważne dla wyznawców wielkich religii tego świata – chrześcijaństwa i islamu, to powinien zadbać o to, aby Lamaka znalazła się w programie jego wycieczki do niewątpliwie pięknego kraju, jakim jest Cypr.

Miasto posiada nieco krótszą historią niż wiele innych osad leżących na wyspie. Zostało założone w 451 roku z inicjatywy biskupów zebranych na Soborze Chalcedońskim. Przez pierwsze stulecia swojego istnienia rozwijało się prężnie, w XVIII wieku zostając nawet siedzibą biskupów. Pod koniec XII wieku na Cyprze miały miejsce wydarzenia, które w znaczący sposób ukształtowały jego dzieje na kolejne kilka stuleci. W czasie wypraw krzyżowych wyspa została zajęta przez europejskie rycerstwo, co było skutkiem sporu ówczesnego władcy wyspy, Izaaka Komnena, i dowódcy krzyżowców, słynnego Ryszarda Lwie Serce. Następstwem tych wydarzeń było utworzenie w 1192 roku niepodległego Królestwa Cypru, chrześcijańskiego państwa, w dużym stopniu zależnego od europejskich mocarstw. Limassol zyskał wtedy status największego portu na wyspie, pełniąc w ten sposób bardzo ważną rolę. Aż do końca XV wieku miasto wielokrotnie było celem ataków ze strony piratów oraz innych państw, chcących przejąć kontrolę nad wyspą. Ostatecznie udało się to Wenecji w 1489 roku. W niecałe sto lat później Limassol zdobyty został przez Turków, i pozostawał w ich rękach aż do XIX wieku, kiedy to Cypr stał się częścią Imperium Brytyjskiego. Po ogłoszeniu wyspy niepodległym krajem, miasto Limassol wciąż pełni niezwykle ważną rolę największego portu i ośrodka turystycznego w całym państwie.

Oprócz licznych nowoczesnych i luksusowych hoteli oraz innych typowo turystycznych obiektów, miasto posiada wiele zabytków świadczących o jego bogatej historii i kulturze. Oprócz wielu muzeów i antycznych ruin, jednym ze znaków rozpoznawczych Limassolu jest słynne wino produkowane w okolicznych winiarniach.

Limassol jest wspaniałym i otwartym miastem dla każdego turysty, który zdecyduje się je odwiedzić. Dogodne warunki i liczne atrakcje z pewnością sprawią, że pobyt tutaj będzie czymś niezapomnianym.

Dokładna data powstania miasta nie jest znana – wiadomo, że ludzka osada istaniała w tym miejscu już ok. VII wieku p.n.e. Przez kilka stuleci, podobnie jak i cały Cypr, znajdowała sę ona pod panowaniem największych ówczesnych potęg politycznych i militarnych – Imperium Rzymskiego oraz jego „spadkobiercy”, Cesarstwa Bizantyjskiego. W pierwszych latach średniowiecza przez pewien okres było również opanowanie przez Arabów. Pod koniec XII wieku cała wyspa opanowana została przez europejskie rycerstwo, wskutek czego wkrótce potem powstało tu niepodległe państwo – Królestwo Cypru. Nikozja nie została jego stolicą, cieszyła się jednak rolą ważnego i dobrze rozwiniętego miasta. W 1489 roku wyspa opanowana została przez Wenecjan, i choć władali oni Nikozją jedynie przez niespełna 30 lat, to zdążyli pozostawić po sobie liczne ślady w architekturze miasta. W 1517 roku stało się ono własnością Turcji, i pozostawało w jej granicach aż do XIX wieku, toteż w stylu zabudowy i charakterze miasta, jaki zachował się do dziś, widać największe wpływy właśnie tego narodu. Nikozja została stolicą niepodległego Cypru w 1960 roku, i niemal od razu podzielona została na dwie strefy, zamieszkane przez Greków i Turków. Przez lata sytuacja ta uległa nieznacznej poprawie, choć napięcią pomiędzy oboma narodami wciąż pozostają obecne.

Nikozja poszczyć się może licznymi zabytkami, jakie pozostały tutaj po panowaniu tak wielu narodów. Wśród świątyń przeważają prawdopodobnie meczety – najsłynniejszy z nich to Meczet Selimiye, pierwotnie będący chrześcijańskim kościołem. Duże wrażenie robią wiekowe już fortyfikacje, pochodzące z XVI wieku. Nie brakuje również wielu ciekawych muzeów w których wystawiane są przedmioty związane z rozmaitymi tematykami, głównie z różnymi okresami w historii wyspy.

Nikozja jest bez wątpienia pięknym miastem, i piękna tego nie zdołały zniszczyć nawet lata walk i wrogości pomiędzy jego mieszkańcami. Przeciwnie, sprawiły one, że miasto to jest jeszcze bardziej ciekawe, a każdy odwiedzający ma ochotę jak najbardziej zgłębić się w jego historię.

Najstarsze ślady obecności człowieka na wyspie pochodzą już z VI tysiąclecia p.n.e. Jej pierwotni mieszkańcy prawdopodobnie nie stworzyli tu żadnej silnie rozwiniętej kultury ani społeczeństwa. Dopiero w XV wieku p.n.e. Cypr dostaje się w strefę wpływów największych ówczesnych potęg, takich jak starożytna Grecja czy Fenicja. W czasie ostatnich kilku stuleci przed początkiem naszej ery wyspa kilkakrotnie zmieniła swoich właścicieli – władali tutaj m.in. Persowe i Egipcjanie, zaś ostatecznie przejęli ją Rzymianie. Okres ich panowania to czas względnego spokoju i stabilizacji, który trwał aż do VII wieku n.e. Wtedy to, już ponad 200 lat po upadku Cesarstwa Rzymskiego, Cypr po raz pierwszy zaczął być nękany przez napady Arabów, którzy prowadzili niezwykle intensywne i agresywne podboje w tej części świata. Przez niemal trzy stulecia rywalizowali oni z Cesarstwem Bizantyjskim o władanie nad wyspą. Rywalizację tą przegrali w 965 roku, choć kultura ta zdołała wywrzeć spory wpływ na mieszkańców Cypru. Tymczasem aż do XII wieku znajdował się on pod władzą Bizancjum. W czasie wypraw krzyżowych europejskie rycerstwo odbiło go z rąk ówczesnych władców, wskutek czego w 1192 roku powstało Królestwo Cypru – chrześcijańskie państwo, będące niejako bazą wypadową dla krzyżowców prowadzących krucjaty na Bliskim Wschodzie. Jego istnienie zakończyło się pod koniec XV wieku, kiedy ostatecznie uległo rosnącym wpływom weneckim, i przekształciło się w kolonią zależną od tej republiki. W ostatnich latach kolejnego stulecia Cypr ponownie zmienił swoich władców, tym razem stając się częścią Imperium Osmańskiego. Turcy wprowadzili niemal powszechną dyskryminację ludności pochodzenia greckiego, która niekiedy przeradzała się w otwarte prześladowania. Sytuacji nie poprawił fakt, że po I wojnie światowej wyspa stałą się częścią Imperium Brytyjskiego – pomiędzy dwoma narodami wciąż istniała wrogść, tkóre nasiliła sięjeszcze bardziej po uzyskaniu niepodległości w 1960 roku. Już trzy lata później zaczęły się regularne walki, mające na celu zdobycie dominacji przez jedną z grup etnicznych.

Historia Cypru, jak ma to miejsce w przypadku wielu innych krajów w tym regionie, jest nieco trudna i skomplikowana. Równocześnie jednak dodaje to temu państwu pewnego klimatu i uroku, jakże bowiem nie zakochać się w miejscu o tak długiej i bogatej przeszłości?

Cypr to nazwa zarówno wyspy położonej na południe od wybrzeży Turcji, jak i państwa zajmującego w całości terytorium owej wyspy. Jego powierzchnia wynosi nieco ponad 9 tysięcy km², zaś liczba jego mieszkańców nie przekracza 800 tysięcy. Jego stolicą i największym miastem jest Nikozja. Struktura społeczna na wyspie jest nieco niezwykła, bowiem kraj ten zamieszkany jest głównie przez dwa narody – Greków i Turków, co w ostatnich dzięsiecioleciach XX wieku prowadziło do konfliktów na tle narodościowym. Mianem języka urzędowego cieszy się tu zarówno grecki jak i turecki. Religią dominującą jest prawosławie, choć islam również posiada tutaj wielu wyznawców. Konflikty pomiędzy ludnością grecką a turecką trwają na wyspie już od wielu lat. Ich początki sięgają XIX wieku, kiedy to wyspa była pod panowaniem Tureckim, zaś swoje niezadowolenie wyrażali mieszkający na niej Grecy. Uległy one znacznemu nasileniu w XX wieku, kiedy to oba narody popierane były przez swoje kraje. Pomimo tej niepewnej sytuacji politycznej, Cypr jest krajem jak najbardziej bezpiecznym i odwiedzanym przez ogromną ilość zagranicznych turystów.

Informacje o konfliktach i trudnej sytuacji na wyspie nijak mają się do jej rozwoju gospodarczego. W ostatnich latach XX wieku kraj ten przeżył bardzo szybki rozwój i ogromny napływ zagranicznych inwestycji, co stało się jego mocnym atutem w czasie starania o przyjęcie do struktur Unii Europejskiej, które miało miejsce w 2004 roku, m.in. wraz z Polską. Głównym sektorem tutejszej gospodarki są usługi – ze względu na dogodne warunki, Cypr jest siedzibą wielu potężnych, międzynarodowych firm. Duży udział ma również turystyka, która swój rozkwit przeżywała również pod koniec ubiegłego stulecia.

Cypr, pomimo swoich niewielkich rozmiarów, jest krajem który łączy w sobie elementy dwóch kultur, które w dodatku są od siebie bardzo różne i tworzą właściwie dwa odrębne światy. Spędzenie wakacji na tej wyspie to świetna okazja do zobaczenia miejsca, w którym ścierają się ze sobą tak różne cywilizacje.